Hayat Bir Filmdir

Hayat Bir Filmdir: Hayat bir filmdir. Yüzyıllar önce böyle denemezdi elbet, bugün söylendiği gibi. İskender’in “O neymiş öyle? Bana ne demek istedin?” sorusuna ancak bu zamanda, “Bak, sizin hakkınızda bu kadar film yapıldı.” diyerek savunma yapmak ve böylece kelleyi kurtarmak mümkün olabilirdi. Ama konu o değil. Başrolünü oynadığınız şu anda vizyonda olan, vizyona girecek ya da hâlâ çekiliyor

Zamanın Taşıdığı Yük

Zamanın Taşıdığı Yük: "Zamanı değil," dediğin anların birinde, en zorlu uyanışlarından birini yaparken… Misal, nereden çıktı dediğin böyle bir an. Bahçe duvarının üstünde şarkı söyleyen, bugün gibi yağmur yağıyor şimdi. Yağmadığı güneşli bir havada, sesine kuvvet üstelik. "Yağmurun sesine bak," diye en içten, en güzel anında... Hep olduğu gibi, bir burukluk, bir karın ağrısı taşıdığın bir yerlerde. "Yaşansaydı

Tavuklara Kuantum Anlatmak

Tavuklara Kuantum Anlatmak: Samanlıkta tavuklara ne kadar anlatırsan, ne anlatırsan, nasıl anlatırsan... Tavuklar, senin anlattığına karşılık olarak seni dinler pozisyonu alsalar bile, büyük ihtimalle “Az sonra yem atar bu.” diyerek en yüksek düşünceleri bu olacaktır. En gelişmiş olanı o olabilir. Sıçmayı bile kesmezler. “He, öyle.” Gıdaklaması, senin algında o olsun, öyle kal. Ortamı değiştir. Tavukları en zekilerinden seç,

Adını Koymadan Büyüyen Hisler

Adını Koymadan Büyüyen Hisler: Öyle deli dolu başlamaz zaten. Yerde kartopunun yuvarlandığı gibi yavaş yavaş... Sen de biraz destek olursun, büyüsün diye. Büyür. Sonra, ne kadar lüzumsuz şey varsa yerde, havada, orada, burada; çerçöp misali toplar, büyür. "Dur!" derler, "Yapma, etme!" Kalbin, bedenin, yakında kim varsa, elin, ayağın... Büyüdükçe güç kazandıkça, kölesi olma zevkini tadarsın. Kölenin emrine girip adını

Erteledikçe Yitirilen Yarınlar

Erteledikçe Yitirilen Yarınlar: Yarın uğrarım, yarın gelirim, "Bir yarın olsun hele!" Uzayıp gider yarına bıraktıklarımız... "Yarın, yarın, yarın!" derken, uğrayacağınız yarın bitivermiştir; gideceğinizin elinde yarın kalmamıştır. "Bir yarın olsun hele"lerinizin hepsi bir yarın daha kullanamayacak hale gelmiş, kurumuş, kokmuş, çürümüş, bitmiş, uçmuş, gaz olmuş, eksilmiş, yavaşlamıştır belki. Belki, belki... Umut, hep aynı havalı kornasını çala çala yüreğinizde bayram

Her Sonbahar Gelişinde

Her Sonbahar Gelişinde: Her sonbahar gelişinde, artık kar yok. Sadece şiddetli yağmur... İstediğim kadar olmasa bile, uzağa bakarak sevdiğimi, sevildiğimi hatırlamaya çalışıyorum. O bile zor. Nasıl şarkıların notalarına karışmış, "Ben buradayım" cıvıltısında bir kuş gibi... Gönül nasıl da yorgun. Saygısıyla ayağa kalkmaya çalışarak, bir hevesle... "Nasılsın?" bile diyemeyerek. Öyle sevdim, öyle sevdim. Ellerim yine o anlar kadar sıcaklığı

Kolay Olmayanı Yaşamak

Kolay Olmayanı Yaşamak: Söylendiği kadar kolay olsa, olmuyor. Biliyorsunuz, biliyorlar. Kendi kendine hep aynı şeyi söylüyorsun, tekrar tekrar söylüyorlar; evetliyorsunuz hep. İkna olmayan bir tarafınız direniyor: “Su iç.” “İçmem.” “Yemek ye.” “Yemem.” Bir direnç… Su, yemek olsa ağzınıza bir şekilde tıkılacak; öyle bir kolayı da yok. Beyin ikiye bölünmüş, çoğunluk artı bir öte yanda kalmış misali. Kolay değil

Unutmanın Dayanılmaz Hafifliği

Unutmanın Dayanılmaz Hafifliği: Başka bir dünyaya ait olmanın, başka bir zamanda, başka bir yerde olmanın... Buradan başka bir yer ve zamanda olmanın saniye ve dakikalar bile ölçeğinde özlemi... Dilemek, öylece bir an kalmayı istemek. Huzuru belki hiç bulamamanın tarifi bile başka bir yer ve zamanda mutlaka vardır çıkarımı. Bir bütünün parçası olmak, o bütünlükle yaşamak, büyümek, var olmak...

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk: Oturup bir yerlerde, bir süre bir bekleyiş… Kendini belki de. Belki bir tat; ekşi, tatlı, acı, lezzetli dilinde, her nasıl o an ne hissettiysen, beynin ne diyorsa dilin onu söylüyor. Adını daha koymamışken, daha bir şeyleri kabul etmemişken, etmediysen, yarım yamalak kalmış, daha olmamış, olgunlaşmamış, lezzeti daha yerinde değil diyor beynin. Kabul edemiyorsun kendini bile. Beğenmiyorsun, aynada bile bir yerleri düzeltme hali; yakıştırmama durumu. Düşlerine nasıl yerleştirdiysen, en iyi bu durumu düşünerek daha o noktaya ulaşamadığını hissediyorsun. Elinden tutsa birisi, birisi sana yakıştığını söylese, senin bu halini yine yalan söylüyor hissine kapılmadan kabul etsen kendini… Gardaki beklediğin tren gelmiş gibi hissetse yüreğin. “Ben oldum, ben olmuşum.” desen, huzurun senin yanına kuruluverse, uzunca bir zaman kalkmayacağını bilsen… Anlar olsan bundan. Daha iyisi varsa bile, sen bunun bu halini, bir daha yaşanmayacağını bile bile kabul etsen. “Olsun, bu da benim. Benim bu, ben buyum, bu benim.” Kabullerini, hiçbir şeyi çürütmeden, en hazır haliyle tadında üstelik. Bundan sonra böyle. Bu yeter. Yetmese bile, az bir şey eksiği kalsa bile…

Nefesini Tut, Zaman Duracak!

Nefesini Tut, Zaman Duracak!: Bir başka zamana ait olsa "hee" demekten hoşlanacağın olaylara, senin olan, senden olan, sen olan, yaşadığında.. Tam olarak bu yaşadığında aynı yerde, aynı şekilde. Sormasan, sorgulamasan; "Benim değil." desen, "Benden değil." desen, var olan bu mu? Elimizde bu kaldı, yersen tavrı sana. Ona eyvallah diyecek misin? Olmuyor bir yerinde. Geri durup düzelmesini beklersin. Başına her

Sormuyorsun Neden

 Sormuyorsun neden. Aklına gelmiyor değil cevabını bilmiyorsun. Biliyor olma ihtimalin çok yüksek biliyor olabilirsin verilen cevabın ne olduğundan olacağından. İçinden geçen tüm cevapların hepsi olduğundan daha çok olduğundan verilen cevabın sende hep eksik hep bir tamamlanmamış iç açıları yüz seksen olmayan yüz seksene az kalmış üçgen misali doğru sayalım yine de türü bir şeyler olduğunu bildiğinden sıkıntılı yanlış kelimelere takıntılı kalmış onlara yaslanmaya çalışan biri olsun istemediğinden cevabı verecek olanın.

Sormazsın.

Sorulmaz mı bakışlarının altında sırtlandığın her ne olursa olsun kararlığından vaz geçmeden.

Kel bisikleti: Yine yeniden

Kel bisikleti: Yine yeniden:  Güneşin bol göründüğü günler geliyor yavaş yavaş. Işığın bollaşması biraz da senin ışıkla birlikte oluşun. Ne çok nasıl kanırta kanırta yok...

Düşünce Parkuru..: İyi misin

Düşünce Parkuru..: İyi misin:   S orulur neden sorulur sorulur nasıl birde Ya sen. Yıllar önce Paris Sein nehrinde bir ceset bulunur. Onbeş onaltı yaşlarında bir genç ins...

Kel bisikleti: Kaybetmeye alışmak

Kel bisikleti: Kaybetmeye alışmak:  Öyle sıkı sıkı sarınıp yağmura dik durmak durmaya çalışmak ıslanmağa alışmak ıslanmak orada öyle beklemek titreye titreye orada olmaktan mu...