Datça ' nın Can ' ları

Datça ' nın huyundan mı suyundan mı ? Adamın Can ı akşamın üstünü altına getirdiğimiz saatlerde sohbetin köküne hafif damlarcasına suyu vermeye başlayıp güneşin kızıllaşmasının hafif esintisine elinin içinde yuvarladığın bir bardağın serinliğini gönlünü de katıp kulağında Can babanın seçtiği bir müziğin eşliğinde kurtulamayan dünyanın zincirlerini sayma sohbetine başlamak istiyor ,  hem de Can Babayla.
Özledim Can Yücelin bir şiirine takılıp belki geçer diye hasretim , bardağımı alıp akşamın kızıllığına meydan okurcasına Datça akşamlarına hiç bir şekilde benzemeyecek saatlere dalmaya çalışıyorum .Can Babayı da özledim.
Rüzgar ,esinti falan yok.
Deniz kokusu dersen Ankara ' da olmaz öyle şey.
Ama yine de vazgeçmiyorum.
Kulağımda '' Sol yanım ,,.
Özledim sohbetini Can Baba.

Eylül de gel

Romantik şarkıların dünyasıydı o zamanlar. Aşık olamasanız bile aşık olmak zorunda hissederdiniz kendinizi.Sadece şarkılar romantik değildi .Kar yağdı mı evdeki her birey (kediler ,köpekler dahil) kendisini o karın getirdiği hafif serin ama ısıtan rüzgara bırakır gecenin yarılarına kadar , iç çamaşırlarının bile sırılsıklam olmasına , bir yerlerinin donma noktasını çoktan geçmiş olmasına rağmen  dışarıda  o romantik havayı dibine kadar solumaya çalışırdı.
İlk bahar geldiğinde ise yazın geliyor olması bir telaş verirdi insana .Bir yere gideceğin yok ,gitsen bile genelde son dakika da belli olur. Tatil geliyor ya basardı yüreğini hüzün.Okul tatil olunca göremeyeceğin o kaçamak bakışların , sırların , içinde büyüttüğün hikayenin yaşanmıyor oluşumu , o hikayenin paylaşıldığı dostlarınla ayrılacak oluşun mu seni hüzünlendirir farketmezdi.
O yılların ,o günlerin hüzün tetikleyicilerinin en ünlülerinden biri Alpay dı.
Her nasılsa bir Eylül şarkısı olmasa da Eylül denilince hemen akla gelen bir şarkı olan ''Eylül de gel  ,,
dilime takıldı bu sabah .Nereden duydum?  Duydum mu ?  Ya da birisi Eylül mü dedi ?.

Dilime dolandı işte ''Eylül de Gel...,,
Gelir mi ?
Eylül geldi de.