Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk: Oturup bir yerlerde, bir süre bir bekleyiş… Kendini belki de. Belki bir tat; ekşi, tatlı, acı, lezzetli dilinde, her nasıl o an ne hissettiysen, beynin ne diyorsa dilin onu söylüyor. Adını daha koymamışken, daha bir şeyleri kabul etmemişken, etmediysen, yarım yamalak kalmış, daha olmamış, olgunlaşmamış, lezzeti daha yerinde değil diyor beynin. Kabul edemiyorsun kendini bile. Beğenmiyorsun, aynada bile bir yerleri düzeltme hali; yakıştırmama durumu. Düşlerine nasıl yerleştirdiysen, en iyi bu durumu düşünerek daha o noktaya ulaşamadığını hissediyorsun. Elinden tutsa birisi, birisi sana yakıştığını söylese, senin bu halini yine yalan söylüyor hissine kapılmadan kabul etsen kendini… Gardaki beklediğin tren gelmiş gibi hissetse yüreğin. “Ben oldum, ben olmuşum.” desen, huzurun senin yanına kuruluverse, uzunca bir zaman kalkmayacağını bilsen… Anlar olsan bundan. Daha iyisi varsa bile, sen bunun bu halini, bir daha yaşanmayacağını bile bile kabul etsen. “Olsun, bu da benim. Benim bu, ben buyum, bu benim.” Kabullerini, hiçbir şeyi çürütmeden, en hazır haliyle tadında üstelik. Bundan sonra böyle. Bu yeter. Yetmese bile, az bir şey eksiği kalsa bile…

Nefesini Tut, Zaman Duracak!

Nefesini Tut, Zaman Duracak!: Bir başka zamana ait olsa "hee" demekten hoşlanacağın olaylara, senin olan, senden olan, sen olan, yaşadığında.. Tam olarak bu yaşadığında aynı yerde, aynı şekilde. Sormasan, sorgulamasan; "Benim değil." desen, "Benden değil." desen, var olan bu mu? Elimizde bu kaldı, yersen tavrı sana. Ona eyvallah diyecek misin? Olmuyor bir yerinde. Geri durup düzelmesini beklersin. Başına her

Sormuyorsun Neden

 Sormuyorsun neden. Aklına gelmiyor değil cevabını bilmiyorsun. Biliyor olma ihtimalin çok yüksek biliyor olabilirsin verilen cevabın ne olduğundan olacağından. İçinden geçen tüm cevapların hepsi olduğundan daha çok olduğundan verilen cevabın sende hep eksik hep bir tamamlanmamış iç açıları yüz seksen olmayan yüz seksene az kalmış üçgen misali doğru sayalım yine de türü bir şeyler olduğunu bildiğinden sıkıntılı yanlış kelimelere takıntılı kalmış onlara yaslanmaya çalışan biri olsun istemediğinden cevabı verecek olanın.

Sormazsın.

Sorulmaz mı bakışlarının altında sırtlandığın her ne olursa olsun kararlığından vaz geçmeden.

Kel bisikleti: Yine yeniden

Kel bisikleti: Yine yeniden:  Güneşin bol göründüğü günler geliyor yavaş yavaş. Işığın bollaşması biraz da senin ışıkla birlikte oluşun. Ne çok nasıl kanırta kanırta yok...

Düşünce Parkuru..: İyi misin

Düşünce Parkuru..: İyi misin:   S orulur neden sorulur sorulur nasıl birde Ya sen. Yıllar önce Paris Sein nehrinde bir ceset bulunur. Onbeş onaltı yaşlarında bir genç ins...

Kel bisikleti: Kaybetmeye alışmak

Kel bisikleti: Kaybetmeye alışmak:  Öyle sıkı sıkı sarınıp yağmura dik durmak durmaya çalışmak ıslanmağa alışmak ıslanmak orada öyle beklemek titreye titreye orada olmaktan mu...

Daha dün önceki gün

 Öncelerden bir yerde daha önceden varsa daha öncesi iz bırakıp gitmişliği bırakmadan olsa kalmasa izi sokak ortasında göz göze gelmişlikten öte olsa aklın sonradan okurum diye raftan alıp masanın üstüne koyduklarına benzese.

Yağmur hafızanın tozunu alıp biraz görünür biraz benziyor bak burada işte. Dalgalar çırpıp durmasa halı tozu gibi hafızayı .Ve artık olmasa eski yerinde sadece orada olan hani kuantum anlatılarında ışıktan hızlı gidersen göreceğin haliyle orada durmasa.