Kolay Olmayanı Yaşamak

Kolay Olmayanı Yaşamak: Söylendiği kadar kolay olsa, olmuyor. Biliyorsunuz, biliyorlar. Kendi kendine hep aynı şeyi söylüyorsun, tekrar tekrar söylüyorlar; evetliyorsunuz hep. İkna olmayan bir tarafınız direniyor: “Su iç.” “İçmem.” “Yemek ye.” “Yemem.” Bir direnç… Su, yemek olsa ağzınıza bir şekilde tıkılacak; öyle bir kolayı da yok. Beyin ikiye bölünmüş, çoğunluk artı bir öte yanda kalmış misali. Kolay değil

Unutmanın Dayanılmaz Hafifliği

Unutmanın Dayanılmaz Hafifliği: Başka bir dünyaya ait olmanın, başka bir zamanda, başka bir yerde olmanın... Buradan başka bir yer ve zamanda olmanın saniye ve dakikalar bile ölçeğinde özlemi... Dilemek, öylece bir an kalmayı istemek. Huzuru belki hiç bulamamanın tarifi bile başka bir yer ve zamanda mutlaka vardır çıkarımı. Bir bütünün parçası olmak, o bütünlükle yaşamak, büyümek, var olmak...

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk

Yarım Kalmış Tatlarla Kendine Yolculuk: Oturup bir yerlerde, bir süre bir bekleyiş… Kendini belki de. Belki bir tat; ekşi, tatlı, acı, lezzetli dilinde, her nasıl o an ne hissettiysen, beynin ne diyorsa dilin onu söylüyor. Adını daha koymamışken, daha bir şeyleri kabul etmemişken, etmediysen, yarım yamalak kalmış, daha olmamış, olgunlaşmamış, lezzeti daha yerinde değil diyor beynin. Kabul edemiyorsun kendini bile. Beğenmiyorsun, aynada bile bir yerleri düzeltme hali; yakıştırmama durumu. Düşlerine nasıl yerleştirdiysen, en iyi bu durumu düşünerek daha o noktaya ulaşamadığını hissediyorsun. Elinden tutsa birisi, birisi sana yakıştığını söylese, senin bu halini yine yalan söylüyor hissine kapılmadan kabul etsen kendini… Gardaki beklediğin tren gelmiş gibi hissetse yüreğin. “Ben oldum, ben olmuşum.” desen, huzurun senin yanına kuruluverse, uzunca bir zaman kalkmayacağını bilsen… Anlar olsan bundan. Daha iyisi varsa bile, sen bunun bu halini, bir daha yaşanmayacağını bile bile kabul etsen. “Olsun, bu da benim. Benim bu, ben buyum, bu benim.” Kabullerini, hiçbir şeyi çürütmeden, en hazır haliyle tadında üstelik. Bundan sonra böyle. Bu yeter. Yetmese bile, az bir şey eksiği kalsa bile…

Nefesini Tut, Zaman Duracak!

Nefesini Tut, Zaman Duracak!: Bir başka zamana ait olsa "hee" demekten hoşlanacağın olaylara, senin olan, senden olan, sen olan, yaşadığında.. Tam olarak bu yaşadığında aynı yerde, aynı şekilde. Sormasan, sorgulamasan; "Benim değil." desen, "Benden değil." desen, var olan bu mu? Elimizde bu kaldı, yersen tavrı sana. Ona eyvallah diyecek misin? Olmuyor bir yerinde. Geri durup düzelmesini beklersin. Başına her

Sormuyorsun Neden

 Sormuyorsun neden. Aklına gelmiyor değil cevabını bilmiyorsun. Biliyor olma ihtimalin çok yüksek biliyor olabilirsin verilen cevabın ne olduğundan olacağından. İçinden geçen tüm cevapların hepsi olduğundan daha çok olduğundan verilen cevabın sende hep eksik hep bir tamamlanmamış iç açıları yüz seksen olmayan yüz seksene az kalmış üçgen misali doğru sayalım yine de türü bir şeyler olduğunu bildiğinden sıkıntılı yanlış kelimelere takıntılı kalmış onlara yaslanmaya çalışan biri olsun istemediğinden cevabı verecek olanın.

Sormazsın.

Sorulmaz mı bakışlarının altında sırtlandığın her ne olursa olsun kararlığından vaz geçmeden.

Kel bisikleti: Yine yeniden

Kel bisikleti: Yine yeniden:  Güneşin bol göründüğü günler geliyor yavaş yavaş. Işığın bollaşması biraz da senin ışıkla birlikte oluşun. Ne çok nasıl kanırta kanırta yok...

Düşünce Parkuru..: İyi misin

Düşünce Parkuru..: İyi misin:   S orulur neden sorulur sorulur nasıl birde Ya sen. Yıllar önce Paris Sein nehrinde bir ceset bulunur. Onbeş onaltı yaşlarında bir genç ins...