Özledim seni..
Yüreğinizden gelerek bir telefon da ,bir rastlantı da ,bir bakış sonrasın da ,bir ayrılığın bitiş anın da , bir mezar taşına yaslanarak , bir gece yalnızlığın da , onun sizi duyması imkansız bir yerde , ıslanmak üzere tek başına çıktığınız bir yağmur yürüyüşün de ,yılın ilk karının yağışına adımlarınızla eşlik ederken söylediniz mi ??
Sesli ya da sessiz bunu dillendirdiniz mi ??
Özlediniz mi?
O içten , o eksiklik duygusu var oldu mu yüreğinizin veya vücudunuzun bir yerinde?
Elleriniz de bir boşluk ,saçınız da bir okşanış ,yüreğiniz de bi çırpıntı eksikliği..
Duygularınız boğazınızı hiç sıktı mı ?
Bir bağırışınıza sesiniz katılmadı mı ? Yüreğiniz bağırtınızın yüksekliğine eşlik etmedi mi?
Aşk demiyorum..O da olabilir de.
Özlemekten söz ediyorum..
Eksiklikten..
Eksik olmaktan..Eksikliği hissetmekten..
Özlemekten ,özlüyorum , özledim seni ,özledim sizi demekten..
Çiçeğe ,böceğe, gün ışığına ,açlığa ,tokluğa ,doymaya..
Her ne varsa eksiğiniz..Ne olduysa..
Annenize ,babanıza ,kardeşinize ,herhangi bir kişiye, sağ ,ölü, canlı ,cansız..
Söylediniz mi ?
Söylemediyseniz..Söyleyemiyorsanız..Söylemekten korkuyorsanız ...
İçinizden başlayarak , önce fısıltıyla ,sonra duyması gerekenlere , sizi varlığıyla eksik bırakanların sizi duyacakları ,duyamayacakları ama hissedecekleri şekilde dudaklarınızla, gırtlağınızla ,gözlerinizle , yüreğinizle söyleyin..Benim gibi..
Beni eksik halde bırakan her şey , herkes ,bütün sevdiklerim..Dün gördüğüm ..Yüz senedir görmediklerim ..Eksiklerim..
Özledim seni.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder